Gelezen: ‘Een kleine leven’

Hij staat al een hele tijd in de bestseller lijsten en die bekende kop op de voorkant die maakt toch nieuwsgierig. Dus las ik hem: Een klein leven van Hanya Yanagihara. En hij was prachtig. Misschien wel het mooiste boek dat ik ooit las.

Ik kan heel slecht boekrecensies schrijven en ik doe het ook niet graag, maar over dit boek wil ik zó graag vertellen dat ik maar een uitzondering maak. Ik las ergens dat het boek je leven verandert. Zo ver wil ik niet gaan, maar hij maakt wel indruk.

Dit is de achterflap van het boek:
“Vier studievrienden zoeken samen hun weg in New York: de charmante acteur Willem, de excentrieke kunstenaar JB, de getalenteerde architect Malcolm en Jude St. Francis. Jude is teruggetrokken, slim en geheimzinnig, en zijn vrienden weten wel beter dan vragen te stellen over zijn verleden. Ze proberen zijn pijn te verlichten, maar naarmate de decennia verstrijken dringt zich de vraag op of Jude wel verlost kan worden van de demonen uit zijn verleden.”

“Het is zo mooi geschreven dat je eigenlijk een beetje met hem mee zorgt”

Toen ik begon aan het enorm dikke boek was ik dus nieuwsgierig naar dat ‘verleden’. Dat leek me het spannendste aan het boek. Ik las het eigenlijk te snel. En ineens… zat ik er in. En kon dat verleden me gestolen worden en las ik gewoon geïnteresseerd naar het heden van de vier vrienden. Zíj zijn interessant. Zoals Willem die jarenlang voor zijn zieke broer zorgt. Waarom hij doet is interessant. Het verhaal is zo mooi geschreven dat je eigenlijk een beetje met hem mee zorgt.

En dan heb je dus nog dat verleden van Jude. Dat is inderdaad gruwelijk. En daar moet je van huilen, omdat je ook bij hem een beetje mee lijdt. Het is eigenlijk één brok ellende, waar je hart van breekt. Een beetje ongeloofwaardig, dat dan weer wel. En toch is het beslist geen boek met alleen maar ellende. Het is een boek vol hoop, liefde, vriendschap en hoe een leven gaat. Want het boek behelst een paar decennia waar in bij alle karakters van alles gebeurt. Eigenlijk ben je tijdens het lezen ook een vriend. De karakters zijn bijna echt, zo mooi is het geschreven.

“Echt een boek dat je onder de huid gaat zitten.”

Dat is dan ook meteen het minpunt, want zo’n drie dagen voor het einde beheerste het boek een beetje teveel m’n leven. Ik wilde de hele dag niks anders dan verder lezen en ’s nachts sliep ik er slecht van, omdat ik er de hele tijd over na dacht. Alsof het mezelf was ‘overkomen’. Ik kreeg zelfs een nachtmerrie. Echt een boek dat je onder de huid gaat zitten, zeg maar. Eigenlijk heb je door het boek écht het gevoel dat je leeft ofzo. Omdat het zoveel emoties oproept. Emoties die normaal gesproken veilig zitten opgeborgen.

Over vriendschap

En er is nog die bijzondere quote. Toen ik hem las, dacht ik meteen: deze moet ik onthouden, want ik ging er heel erg over nadenken. En die quote kom je dus ook op internet tegen bij recensies. Zo’n dik boek en dan halen we toch allemaal dezelfde quote eruit. Jude omschrijft vriendschap aan een jongetje die geen vrienden heeft (en die hij bijles geeft):

“Je zult nu nog niet begrijpen wat ik bedoel, maar op een dag wel: de enige truc voor vriendschap is volgens mij dat je mensen uitzoekt die beter zijn dan jij – niet slimmer of populairder, maar aardiger, guller en vergevingsgezinder – en dat je die waardeert om wat je van ze kunt leren, dat je je best doet naar ze te luisteren als ze je iets over jezelf vertellen, hoe slecht – of goed – het ook is, en dat je ze vertrouwt, wat het allermoeilijkste is. Maar ook het allermooiste.”

Het is kortom een boek vol bewondering over en weer, óók voor de tragische hoofdpersoon (die dat zelf alleen niet ziet helaas).

En toen het boek uit was, was het goed. Het verhaal was af. Ik staarde naar de muur en ik was dankbaar voor al die ‘vrienden’ die ik tijdelijk had gehad, voor die mooie tijd die we samen hebben gehad. Want dat is het echt, het is een mooie herinnering. Het is een boek dat denk ik altijd wel een beetje bij je blijft. En waarvan je wilt dat iedereen het gaat lezen.

Heb jij ‘Een klein leven’ gelezen? En wat vond je?

>> Koop het boek of ebook of leen het bij de bieb.

2 thoughts on “Gelezen: ‘Een kleine leven’”

Geef een reactie