Mindfulness… mindwattuh?

Aangezien ik uit het nuchtere noorden kom, nog even kort wat mindfulness eigenlijk is. Het goede nieuws: Je kunt ook gewoon mindful zijn, zonder te lopen met wichelroedes, tarotkaart te leggen of placenta’s te eten. Het is namelijk ontzettend down-to-earth.

Sterker nog, veel dichter bij de aarde kom je niet.

Ik wist dat mindfulness ‘leven in het moment’ is. En omdat ik enerzijds mijn verleden grotendeels negeer of ben vergeten en anderzijds geen pensioenopbouw heb of spaar, vond ik zelf dat ik behoorlijk in het moment leefde.

Pas na een week mediteren kwam ik erachter dat mindfulness véél meer in het moment is dan ik dacht. Het gaat namelijk niet over deze week, dit jaar of deze levensfase… het gaat over het nu. Kijk om je heen en knipper met je ogen. Nu. Daar gaat het over. Alertheid, focus en concentratie. Niks voor mij dus?

De dromer

In mijn herinnering zat ik mijn hele jeugd op school uit het raam te staren en te denken over van alles en nog wat behalve mijn rekensommen. Ik zag van alles en bedacht daar de gekste verhalen omheen. Ik wist dus niet beter of ik was een ‘dromer’. Dat stond voor mij ongeveer net zo vast als het feit dat ik met rechts schrijf en donkerblond haar heb. Ik ben een dromer. En daarvan zijn er best veel, sommigen zo erg dat ze ADD hebben, anderen proberen – net als ik – om alles in routines en regels te gieten om nog iets te ‘doen’, naast het dromen.

‘Er wordt waarschijnlijk
niemand mindful geboren’

Door mijn meditatiecoach realiseerde ik me echter dat iedereen droomt. Er wordt waarschijnlijk niemand mindful geboren. En voor iedereen is het moeilijk om in het moment te leven. Om de focus te houden. Voor iedereen is het oefenen, oefenen, oefenen… En omdat ik er pas na een week achter kwam wat ik nu eigenlijk aan het doen was, merkte ik dat de oefening al zin had. Ik was veel ‘wakkerder’, alerter.

Waarnemen, niet oordelen

Wat ook een onderdeel van mindfulness is, is dat je niet oordeelt. We zijn gewend om aan alles wat ons gebeurd een ‘waarde’ te hangen: de muziek staat te hard, de zon is te fel, gevoelens zijn vervelend, of juist goed… Wat je bij meditatie oefent is om gevoelens, geluiden etc (sensations, in het Engels) te waarnemen, maar er niet over te oordelen.

En áls je gedachten dan afdwalen dan is er op zich ook niks aan de hand. Want zo gaat dat, we dromen allemaal. En we moeten een beetje lief voor onszelf zijn en niet te streng.

Persoonlijke voordelen

Wat mij persoonlijk helpt aan mindfulness:

Ik ben liever voor mezelf – en dus automatisch ook voor mijn omgeving | Ik merk dat ik best wel snel oordeel. Als ik iets verkeerd doe, ben ik meteen dom, als ik niet snel genoeg ben, ben ik meteen langzaam. En dit snelle oordeel heb ik ook bij anderen, waardoor ik relatief veel ‘denktijd’ kwijt ben aan het irriteren van bepaald gedrag, zowel van mezelf als van anderen

Ik heb minder stress van situaties die ik niet kan veranderen | Het feit dat je veel dingen – op dit moment – niet kunt veranderen, vind ik erg prettig. Het heeft dus ook geen zin om er veel over na te denken. In het moment leven, zorgt ervoor dat je veel meer momenten doorbrengt in positieve dingen, omdat negatieve ontwikkelingen of relaties bij mij altijd heel veel ‘denktijd’ kosten, terwijl ik er in feite maar heel soms echt mee te maken heb.

Ik vind het dus echt een aanvulling van mijn leven. En ik niet alleen, praktisch iedereen die in aanraking komt met mindfulness wil niet anders meer. En waarom zou je? Het zijn maar een paar kleine stappen die het leven veel waardevoller en mooier maken.

Ben jij erg mindful?

5 gedachten over “Mindfulness… mindwattuh?

  1. Ik ben er zelf mee begonnen, meditatie. Sinds gisteren eigenlijk. Sluit deze blog gelijk mooi aan. In dat dromen herken ik mezelf maar al te goed. Wat mooi om te lezem dat het je al alerter heeft gemaakt.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.Verplichte velden zijn gemarkeerd *

%d bloggers liken dit: