Nieuwsgierig / doortastend / creatief

Omdat ik als kind zoveel schreef dacht ik daar mijn talent in zat. Nu ik echter werk als journalist merk ik dat mijn voornaamste talent zit in het interviewen en onderzoeken. Mijn interesse is snel gewekt en nieuwsgierigheid houdt nooit op.

Journalistiek is geen werk, journalistiek is slechts een CAO. Ik kan kennis opslurpen, mensen doorgronden en verbanden leggen en mag die informatie delen. En daar krijg ik nog geld voor ook!

Levensloop

In de operatiekamer kwam ik in 1982 ter wereld. Het was een mooie dag, de lente was net ingetreden. Nog veertien jaar zou ik vertoeven op de Groninger klei, bij de langgerekte velden, in dorpen waar mensen elkaar nog groeten, maar waar -heel eerlijk gezegd- weinig toekomstperspectief lag. Daarom verkaste ik op mijn veertiende naar Drenthe. De eerste stap richting het zuiden.

Aldaar werd ik van dromerig, creatief meisje een avonturier. Wat begon in de kroeg en wat verder ging toen ik weer naar het noorden vertrok, Groningen Stad. Om daar te gaan studeren. Die juridische studie bleek echter niet mijn weg te zijn om de wereld te verbeteren. Nee, beter kon ik dat doen via het papier. Maar zou ik dat wel doen? Schrijven was al zo lang een hobby, zou het nog wel blijven zijn als ik het dagelijks moest doen?

Ik besloot het er echter op te wagen en vertrok naar een nieuwe provincie, Overijssel. Dagelijks met de trein, welteverstaan, want er gaat toch niks boven Groningen. De studie vlotte niet zo, er waren zoveel andere dingen te doen. En bovendien kon ik niet wachten om te beginnen met het echte werk, schrijven, interviewen, onderzoeken, schrijven en lezen.

Dat begon gelukkig in 2008, toen ik mijn studie af had. Inmiddels was ik nog zuidelijker getrokken, naar Gelderland. Want daar woont mijn lief, in een huis op de Veluwse hei. En ik nu dus ook. Bezig om te zorgen dat men op een bepaald moment niet meer om mij heen kan.